چیچیل جون

از روزهای نخست زندگیت برات کتاب چی چیل آرام دام ، دارا دام دام و می خوندم. الان با خوندن این کتاب تقریبا تو هر شرایطی آروم میشینی نگاه میکنی گاهی دست میزنی و اگه خوابت بیاد میشه لالاییت... از اونجاییکه داری کتابهاتو یکی پس از دیگری پاره پاره میکنی برای یادگاری شعرهای این کتاب و اینجا برات میزارم که همیشه یادت باشه کتاب اول زندگیتو...

چی چیل جونم نقاشی کن، نقاشی بی سروصداست، نقاشیه قشنگ بکش، نقاشی کار بچه هاست

چی چیل داره داد میزنه، به زیرآواز میزنه، بدجوری پرسروصداست، با قابلمه ساز میزنه

رو برفها بازی میکنه، چقدر ساکته هوا، صدای رعدوبرق می آد، چی چیل میترسه از صدا

روفرشی خیلی بی صداست، راه که میری توی اتاق، کفش مامان صدا داره، تتق تاتاق تتق تاتاق

چه لاک پشت خوشگلی، خیلی قشنگ و ساکتن، سراغ میمونا نرو، میمونا هی جیغ میزنن

پرنده ها چه بی صدا، پر میزنن تو آسمون، اما هواپیماها نه، خیلی زیاده صداشون

روز که میشه چی چیل میره، بازی کنه با بچه ها، جیغ میزنه داد میزنه، شاده و پرسروصدا

شب که میشه یواش یواش، خواب میرسه به خونه ها، قصه ی شب چه ساکته، چی چیل من لالا لالا